Początek roku szkolnego często szybko pokazuje, jak dziecko radzi sobie z wymaganiami związanymi z nauką, organizacją pracy i funkcjonowaniem w klasie. Czasami pierwsze problemy pojawiają się już po kilku tygodniach. Dziecko potrzebuje coraz więcej czasu na odrabianie lekcji, zapomina polecenia, unika czytania, zaczyna przynosić słabsze oceny albo coraz częściej mówi, że nie chce chodzić do szkoły.
Trudności szkolne mogą mieć bardzo różne przyczyny i nie zawsze wynikają z braku chęci do nauki. Za słabszymi wynikami mogą stać problemy z koncentracją, czytaniem, pisaniem, rozumieniem poleceń, zapamiętywaniem, organizacją pracy, emocjami, relacjami z rówieśnikami albo nadmiernym stresem.
Dlatego zamiast pytać wyłącznie: „Dlaczego się nie uczysz?”, warto zastanowić się: „Co sprawia, że nauka jest dla mojego dziecka tak trudna?”. Rozpoznanie źródła problemu jest znacznie ważniejsze niż samo zwiększanie liczby godzin spędzanych nad książkami.
Czym są trudności szkolne?
Trudności szkolne to szerokie określenie problemów, które utrudniają dziecku funkcjonowanie w środowisku edukacyjnym. Mogą dotyczyć samego procesu uczenia się, ale również koncentracji, pamięci, organizacji obowiązków, zachowania, emocji czy relacji społecznych.
Jedno dziecko może mieć problem przede wszystkim z czytaniem i pisaniem. Inne dobrze rozumie materiał, ale nie potrafi utrzymać koncentracji podczas lekcji. Jeszcze inne osiąga dobre wyniki, lecz każdy sprawdzian wiąże się dla niego z bardzo silnym stresem.
Dlatego trudności w nauce nie powinny być oceniane wyłącznie na podstawie ocen.
Dziecko może mieć dobre stopnie, a jednocześnie poświęcać na naukę nieproporcjonalnie dużo czasu, bardzo bać się popełniania błędów albo potrzebować stałej obecności rodzica podczas wykonywania każdego zadania.
Z drugiej strony pojedyncza słabsza ocena nie oznacza automatycznie poważnych trudności. Każdy uczeń może przechodzić okres zmęczenia, gorszej koncentracji, stresu czy adaptacji do nowych wymagań.
Najważniejsze jest obserwowanie, czy problem ma charakter przejściowy, czy powtarza się i utrzymuje przez dłuższy czas.
Jak mogą wyglądać trudności szkolne u dziecka?
Nie zawsze pierwszym sygnałem problemu są złe oceny. Często rodzic zauważa zmianę zachowania znacznie wcześniej.
Dziecko może:
- bardzo długo odrabiać lekcje,
- nie rozumieć poleceń mimo wielokrotnego tłumaczenia,
- unikać czytania lub pisania,
- często popełniać podobne błędy,
- mieć problem z zapamiętywaniem materiału,
- zapominać o zadaniach domowych,
- gubić zeszyty i przybory szkolne,
- nie kończyć rozpoczętych zadań,
- mieć trudność z koncentracją,
- szybko się zniechęcać,
- reagować płaczem albo złością podczas nauki,
- unikać odpowiedzi przy tablicy,
- bardzo bać się sprawdzianów,
- tracić pewność siebie,
- mówić, że jest „głupie” albo „do niczego się nie nadaje”,
- coraz częściej nie chcieć chodzić do szkoły.
Ważnym sygnałem może być również sytuacja, w której nauka zaczyna pochłaniać coraz większą część życia rodzinnego. Każde odrabianie lekcji kończy się konfliktem, rodzic musi stale pilnować dziecka, a mimo wielu godzin pracy rezultaty pozostają niewielkie.
Wtedy warto zastanowić się nie nad tym, jak jeszcze bardziej zwiększyć liczbę godzin nauki, ale nad tym, dlaczego dotychczasowy sposób pracy nie przynosi oczekiwanych efektów.
Jakie mogą być przyczyny trudności szkolnych?
Nie istnieje jedna przyczyna problemów z nauką. U różnych dzieci podobne zachowania mogą mieć zupełnie inne podłoże.
Do możliwych przyczyn trudności szkolnych należą między innymi:
- problemy z koncentracją uwagi,
- trudności z zapamiętywaniem informacji,
- problemy z czytaniem i pisaniem,
- trudności z rozumieniem poleceń,
- problemy z matematyką,
- trudności z organizacją pracy,
- niewystarczająca ilość snu,
- przemęczenie i przeciążenie obowiązkami,
- nadmiar bodźców,
- stres szkolny,
- lęk przed oceną lub popełnieniem błędu,
- problemy w relacjach z rówieśnikami,
- obniżona samoocena,
- trudności emocjonalne,
- specyficzne trudności w uczeniu się.
Czasami na funkcjonowanie dziecka wpływa kilka czynników jednocześnie. Na przykład problemy z czytaniem mogą prowadzić do coraz większego stresu, a stres z kolei utrudniać koncentrację i zapamiętywanie.
Dlatego skuteczna pomoc powinna zaczynać się od próby zrozumienia, co dokładnie jest dla dziecka trudne.
Trudności szkolne nie zawsze oznaczają lenistwo
Jednym z częstych błędów jest przypisywanie problemów z nauką wyłącznie brakowi motywacji.
„Gdyby chciał, to by potrafił”.
„Jest zdolny, tylko leniwy”.
„Nie uważa, bo mu się nie chce”.
Takie wnioski mogą wydawać się logiczne, szczególnie gdy dziecko potrafi przez długi czas zajmować się tym, co naprawdę je interesuje. Nauka szkolna wymaga jednak wielu różnych umiejętności jednocześnie.
Dziecko musi między innymi:
- zrozumieć polecenie,
- zapamiętać instrukcję,
- zaplanować działanie,
- rozpocząć zadanie,
- utrzymać koncentrację,
- kontrolować własne błędy,
- radzić sobie z frustracją,
- doprowadzić pracę do końca.
Trudność na jednym z tych etapów może sprawić, że dziecko będzie wyglądało na niezaangażowane, mimo że naprawdę chce dobrze wykonać zadanie.
Jeżeli wielokrotne powtarzanie „skup się”, „postaraj się bardziej” albo „weź się wreszcie do nauki” nie przynosi efektu, prawdopodobnie potrzebne jest inne podejście.
Problemy z koncentracją a trudności szkolne
Koncentracja ma bardzo duże znaczenie dla procesu uczenia się. Dziecko musi wysłuchać polecenia, zapamiętać najważniejsze informacje, rozpocząć działanie, utrzymać uwagę i kontrolować, czy wykonuje zadanie prawidłowo.
Jeżeli ma trudność na którymkolwiek z tych etapów, może sprawiać wrażenie, że nie zna materiału lub nie słucha nauczyciela.
Problemy z koncentracją mogą objawiać się między innymi:
- częstym rozpraszaniem się,
- zapominaniem poleceń,
- rozpoczynaniem wielu czynności jednocześnie,
- gubieniem potrzebnych rzeczy,
- niedokańczaniem rozpoczętych zadań,
- popełnianiem błędów wynikających z nieuwagi,
- trudnością z rozpoczęciem pracy.
Nie oznacza to automatycznie ADHD. Problemy z uwagą mogą mieć różne przyczyny, między innymi niewyspanie, stres, przeciążenie, trudności emocjonalne czy nadmiar bodźców.
Więcej na ten temat przeczytasz również w naszym poradniku: Trudności z koncentracją u dziecka – jak przygotować je do nauki?
Trudności z czytaniem i pisaniem – na co zwrócić uwagę?
Dla części dzieci największym problemem są umiejętności związane z czytaniem i pisaniem. Trudność może być widoczna już na pierwszych etapach edukacji albo pojawiać się mocniej wraz ze wzrostem liczby i stopnia złożoności szkolnych zadań.
Rodzic może zauważyć, że dziecko:
- czyta bardzo wolno,
- często gubi miejsce w tekście,
- przestawia lub pomija litery,
- ma trudność z płynnym czytaniem,
- nie pamięta treści przeczytanego fragmentu,
- robi dużo błędów podczas pisania,
- ma trudność z przepisywaniem,
- pisze bardzo wolno,
- szybko męczy się podczas pracy z tekstem,
- unika głośnego czytania.
Takie zachowania mogą mieć różne podłoże i nie powinny być automatycznie interpretowane jako brak ćwiczeń.
Jeżeli trudności utrzymują się mimo regularnej pracy i wsparcia, warto skonsultować się z pedagogiem lub innym specjalistą. Odpowiednio dobrana diagnoza może pomóc określić, które obszary funkcjonowania dziecka wymagają większego wsparcia.
Trudności z matematyką – co może niepokoić?
Trudności szkolne mogą dotyczyć również matematyki. Nie zawsze oznaczają po prostu „brak talentu do liczb”.
Dziecko może mieć problem z:
- rozumieniem pojęć matematycznych,
- zapamiętywaniem tabliczki mnożenia,
- wykonywaniem obliczeń,
- dobieraniem właściwego działania,
- rozwiązywaniem zadań tekstowych,
- odczytywaniem danych z polecenia,
- planowaniem kolejności działań.
Czasami dziecko zna sposób rozwiązania zadania, ale popełnia wiele błędów z nieuwagi. Innym razem wykonuje obliczenia poprawnie, ale nie rozumie treści zadania tekstowego.
Dlatego warto obserwować nie tylko końcowy wynik.
Na co zwrócić uwagę podczas nauki matematyki?
Warto sprawdzić:
- czy dziecko rozumie, co ma zrobić,
- czy potrafi wyjaśnić polecenie własnymi słowami,
- czy popełnia powtarzające się błędy,
- czy problem dotyczy konkretnych typów zadań,
- czy trudność zwiększa się pod presją czasu,
- czy dziecko rozumie tok rozwiązania po jego wyjaśnieniu.
Takie obserwacje mogą później dostarczyć specjaliście znacznie więcej informacji niż sama ocena ze sprawdzianu.
Jak emocje wpływają na trudności w nauce?
Nie wszystkie problemy szkolne mają swoje źródło w umiejętnościach edukacyjnych. Dziecku może być trudno się uczyć również wtedy, gdy doświadcza silnego lęku, stresu, smutku, napięcia lub problemów w relacjach.
Uczeń, który podczas lekcji zastanawia się, czy zostanie wyśmiany przez kolegów, ma znacznie mniej możliwości skupienia uwagi na zadaniu.
Podobnie dziecko, które bardzo boi się popełnienia błędu, może pracować znacznie wolniej, wielokrotnie sprawdzać odpowiedzi i odczuwać silne napięcie przed każdą oceną.
Czasami pierwszym zauważalnym objawem trudności emocjonalnych jest właśnie pogorszenie funkcjonowania w szkole.
Warto zwrócić uwagę, czy razem z problemami w nauce nie pojawiły się:
- wycofanie,
- drażliwość,
- płaczliwość,
- problemy ze snem,
- bóle brzucha lub głowy,
- silna niechęć do szkoły,
- spadek pewności siebie,
- unikanie kontaktów z rówieśnikami,
- lęk przed sprawdzianami i odpowiedziami.
W takiej sytuacji dodatkowe korepetycje nie zawsze rozwiązują problem, ponieważ jego źródło może znajdować się gdzie indziej.
Jeżeli dziecko zaczyna wyraźnie bać się szkoły, pomocny może być również artykuł: Lęk u dziecka przed szkołą – jak go rozpoznać i kiedy potrzebna jest pomoc?
Relacje z rówieśnikami również wpływają na naukę
Szkoła jest nie tylko miejscem zdobywania wiedzy. To także środowisko społeczne, w którym dziecko spędza dużą część dnia.
Konflikty, poczucie odrzucenia, wyśmiewanie czy przemoc rówieśnicza mogą wpływać zarówno na emocje, jak i wyniki w nauce.
Dziecko, które nie czuje się bezpiecznie w klasie, może:
- mieć trudność z koncentracją,
- częściej opuszczać zajęcia,
- unikać odpowiadania na forum klasy,
- nie zgłaszać się do zadań grupowych,
- wycofywać się podczas przerw,
- coraz silniej protestować przeciwko chodzeniu do szkoły.
Dlatego pogorszenie wyników warto zawsze rozpatrywać w szerszym kontekście.
Pytanie „Jak Ci idzie w szkole?” nie powinno dotyczyć wyłącznie stopni.
O co można zapytać dziecko?
- „Jak czujesz się w swojej klasie?”.
- „Z kim najczęściej spędzasz przerwy?”.
- „Czy jest coś w szkole, co ostatnio Cię martwi?”.
- „Które lekcje są dla Ciebie najtrudniejsze?”.
- „Czy jest ktoś, przy kim nie czujesz się dobrze?”.
- „Co najbardziej lubisz w swoim szkolnym dniu?”.
Takie pytania mogą pomóc dostrzec problem, którego nie widać w ocenach ani dzienniku elektronicznym.
Dlaczego odrabianie lekcji kończy się konfliktem?
Po kilku godzinach spędzonych w szkole dziecko może być zmęczone, przeciążone bodźcami i potrzebować odpoczynku. Jeżeli zaraz po powrocie ma usiąść przy biurku na kolejne godziny, frustracja może pojawić się bardzo szybko.
Nie oznacza to, że obowiązki należy całkowicie odłożyć. Warto jednak przyjrzeć się organizacji popołudnia.
Niektórym dzieciom pomaga przed nauką:
- zjedzenie posiłku,
- krótki odpoczynek,
- spacer lub aktywność fizyczna,
- chwila swobodnej zabawy,
- wyciszenie po intensywnym dniu.
Duże znaczenie ma również sposób formułowania poleceń.
Zamiast:
„Masz jeszcze tyle lekcji, siadaj wreszcie i wszystko zrób”.
można powiedzieć:
„Sprawdźmy, co masz dzisiaj do zrobienia. Zacznijmy od pierwszego zadania”.
Duży obowiązek może przytłaczać. Podzielenie go na mniejsze etapy ułatwia rozpoczęcie pracy i pozwala dziecku zauważyć postęp.
Co robić, gdy dziecko mówi „jestem głupi”?
Takie zdanie powinno zwrócić uwagę rodzica.
Dziecko, które regularnie doświadcza niepowodzeń szkolnych, może zacząć utożsamiać wynik swojej pracy z własną wartością.
Nie myśli wtedy:
„To zadanie było dla mnie trudne”.
ale:
„To ze mną jest coś nie tak”.
Z czasem może zacząć unikać kolejnych prób, ponieważ z góry zakłada, że ponownie zakończą się niepowodzeniem.
Warto więc oddzielać trudność od oceny dziecka.
Zamiast:
„Przecież to jest łatwe”.
można powiedzieć:
„Widzę, że to zadanie jest dla Ciebie trudne. Sprawdźmy, w którym miejscu pojawia się problem”.
Warto zauważać nie tylko wynik, ale również wysiłek, sposób działania, wytrwałość oraz momenty, w których dziecko samodzielnie znalazło rozwiązanie.
Budowanie poczucia kompetencji jest szczególnie ważne u uczniów, którzy przez dłuższy czas doświadczają trudności szkolnych.
Jak rodzic może wspierać dziecko z trudnościami szkolnymi w domu?
Wsparcie nie powinno polegać na wykonywaniu zadań za dziecko. Celem jest stworzenie warunków, w których uczeń może stopniowo stawać się coraz bardziej samodzielny.
Pomocne może być:
- ustalenie przewidywalnego rytmu dnia,
- przygotowanie spokojnego miejsca do nauki,
- ograniczenie rozpraszających bodźców,
- odłożenie telefonu podczas wykonywania zadań,
- podzielenie większych obowiązków na mniejsze etapy,
- planowanie krótkich przerw,
- wydawanie prostych i konkretnych poleceń,
- korzystanie z listy zadań,
- chwalenie konkretnego wysiłku i sposobu działania,
- dbanie o odpowiednią ilość snu,
- zapewnienie dziecku codziennego ruchu i odpoczynku,
- utrzymywanie kontaktu z nauczycielem.
Warto również obserwować, przy jakich zadaniach pojawia się największa trudność.
Czy problem dotyczy przede wszystkim:
- czytania,
- pisania,
- matematyki,
- zapamiętywania,
- koncentracji,
- rozumienia poleceń,
- rozpoczynania pracy,
- radzenia sobie z błędami?
Im dokładniej uda się określić charakter problemu, tym łatwiej będzie dobrać odpowiednie wsparcie.
Kiedy porozmawiać z nauczycielem o trudnościach dziecka?
Nie warto czekać do końca semestru, jeżeli dziecko wyraźnie zaczyna sobie nie radzić.
Nauczyciel obserwuje ucznia w innych warunkach niż rodzic. Może powiedzieć, jak dziecko pracuje podczas lekcji, czy rozumie polecenia, jak długo utrzymuje uwagę, jak reaguje na trudniejsze zadania oraz jak funkcjonuje w grupie.
O co warto zapytać nauczyciela?
- W jakich sytuacjach dziecko radzi sobie najlepiej?
- Które zadania sprawiają mu największą trudność?
- Czy problem dotyczy jednego czy wielu przedmiotów?
- Jak wygląda jego koncentracja podczas lekcji?
- Czy kończy rozpoczęte zadania?
- Czy często potrzebuje dodatkowego wyjaśniania poleceń?
- Jak reaguje na błędy?
- Jak funkcjonuje w grupie rówieśniczej?
- Czy w ostatnim czasie nauczyciel zauważył zmianę zachowania?
Porównanie obserwacji rodzica i nauczyciela może bardzo pomóc w ustaleniu, czy trudność pojawia się tylko w określonych sytuacjach, czy jest widoczna w różnych środowiskach.
Kiedy trudności szkolne wymagają konsultacji ze specjalistą?
Nie każda słabsza ocena oznacza potrzebę diagnozy. Warto jednak rozważyć konsultację, jeżeli problem utrzymuje się mimo wsparcia i zaczyna wpływać na codzienne funkcjonowanie dziecka.
Szczególną uwagę warto zwrócić, gdy:
- trudności utrzymują się przez dłuższy czas,
- dziecko wkłada dużo pracy, ale efekty pozostają niewielkie,
- wyraźnie nie wykorzystuje swoich możliwości w określonym obszarze,
- problemy dotyczą kilku przedmiotów,
- dziecko ma duże trudności z koncentracją,
- bardzo wolno czyta lub pisze,
- regularnie nie rozumie poleceń,
- odrabianie lekcji zajmuje nieproporcjonalnie dużo czasu,
- pojawia się silny stres przed sprawdzianami,
- dziecko wyraźnie traci pewność siebie,
- coraz częściej mówi, że nie chce chodzić do szkoły,
- pojawiają się problemy ze snem, bóle brzucha lub inne objawy towarzyszące napięciu,
- trudności zaczynają wpływać na relacje rodzinne lub rówieśnicze.
Konsultacja nie oznacza automatycznie, że u dziecka zostanie rozpoznane zaburzenie. Jej celem jest przede wszystkim lepsze zrozumienie źródła trudności i potrzeb dziecka.
Jak może pomóc poradnia psychologiczno-pedagogiczna?
W przypadku utrzymujących się trudności szkolnych pomocna może być konsultacja z psychologiem lub pedagogiem.
Specjalista może przyjrzeć się między innymi:
- sposobowi uczenia się dziecka,
- koncentracji uwagi,
- pamięci i sposobowi przetwarzania informacji,
- umiejętnościom szkolnym,
- organizacji pracy,
- funkcjonowaniu emocjonalnemu,
- reakcjom na wymagania i niepowodzenia,
- mocnym stronom dziecka.
W zależności od zgłaszanego problemu może zostać zaproponowana diagnoza psychologiczna, diagnoza pedagogiczna albo konsultacja z innym specjalistą.
Diagnoza nie powinna być postrzegana jako sposób na „przypięcie etykiety”. Jej zadaniem jest lepsze poznanie sposobu funkcjonowania dziecka, określenie jego mocnych stron oraz wskazanie obszarów, które wymagają dodatkowego wsparcia.
Dzięki temu rodzice mogą otrzymać bardziej konkretne wskazówki dotyczące dalszej pracy, zamiast przez wiele miesięcy działać metodą prób i błędów.
Czy warto czekać, aż dziecko „z tego wyrośnie”?
Niektóre trudności rzeczywiście mogą zmniejszać się wraz z rozwojem i zdobywaniem nowych doświadczeń. Nie oznacza to jednak, że w każdej sytuacji warto biernie czekać.
Jeżeli dziecko przez wiele miesięcy doświadcza niepowodzeń, może stopniowo tracić motywację oraz pewność siebie.
Problem, który początkowo dotyczył wyłącznie czytania, pisania lub koncentracji, może z czasem zacząć wpływać również na emocje.
Dziecko może:
- coraz bardziej unikać nauki,
- bać się popełniania błędów,
- porównywać się z innymi,
- rezygnować jeszcze przed podjęciem próby,
- zacząć uważać, że jest mniej zdolne,
- tracić zainteresowanie szkołą.
Dlatego w przypadku utrzymujących się problemów wcześniejsza konsultacja może być korzystniejsza niż czekanie do momentu, kiedy trudności staną się bardzo nasilone.
Trudności szkolne są informacją, a nie oceną dziecka
Słabszy sprawdzian, problem z koncentracją czy trudność w czytaniu nie mówią, ile dziecko jest warte ani jakie będą jego możliwości w przyszłości.
Są przede wszystkim informacją, że w danym momencie określony obszar wymaga większej uwagi.
Najważniejsze pytanie brzmi więc nie:
„Dlaczego moje dziecko nie chce się uczyć?”.
ale:
„Czego moje dziecko potrzebuje, aby mogło skuteczniej się uczyć i czuć się bezpiecznie w szkole?”.
Czasami wystarczy zmiana organizacji nauki, spokojniejsze podejście i większa współpraca z nauczycielem. W innych przypadkach pomocna będzie diagnoza lub regularne wsparcie specjalisty.
Jeżeli trudności szkolne utrzymują się, nasilają lub coraz mocniej wpływają na emocje i samoocenę dziecka, warto skonsultować sytuację wcześniej, zamiast czekać na kolejne niepowodzenia.
Najczęściej zadawane pytania o trudności szkolne u dzieci
Co zaliczamy do trudności szkolnych?
Trudności szkolne mogą obejmować problemy z czytaniem, pisaniem, matematyką, koncentracją, zapamiętywaniem, rozumieniem poleceń i organizacją pracy. Mogą również wiązać się z emocjami, stresem, zachowaniem lub relacjami z rówieśnikami.
Jak rozpoznać, że dziecko ma trudności w nauce?
Niepokojącymi sygnałami mogą być między innymi bardzo długie odrabianie lekcji, powtarzające się błędy, problemy z zapamiętywaniem, unikanie konkretnych zadań, szybkie zniechęcanie się, spadek samooceny oraz niewielkie efekty mimo dużego wysiłku.
Czy trudności szkolne oznaczają ADHD?
Nie. Problemy z koncentracją i organizacją pracy mogą mieć wiele różnych przyczyn. Mogą wynikać między innymi ze stresu, niewyspania, przeciążenia, problemów emocjonalnych lub innych trudności. Rozpoznania nie powinno się stawiać wyłącznie na podstawie pojedynczych zachowań.
Kiedy zgłosić dziecko do poradni psychologiczno-pedagogicznej?
Konsultację warto rozważyć, gdy problemy utrzymują się przez dłuższy czas, dziecko wkłada dużo wysiłku bez oczekiwanych rezultatów, traci pewność siebie, coraz bardziej unika nauki lub pojawiają się dodatkowe trudności emocjonalne.
Na czym polega diagnoza pedagogiczna?
Diagnoza pedagogiczna pomaga przyjrzeć się sposobowi funkcjonowania dziecka w obszarach związanych z nauką oraz określić jego mocne strony i obszary wymagające wsparcia. Jej zakres powinien być dopasowany do zgłaszanych trudności.
Czy słabe oceny zawsze oznaczają trudności szkolne?
Nie. Pojedyncze gorsze wyniki mogą wynikać z chwilowego zmęczenia, stresu lub trudniejszego materiału. Większą uwagę warto zwrócić na problemy, które utrzymują się przez dłuższy czas i wpływają na codzienne funkcjonowanie dziecka.
Czy warto czekać, aż dziecko wyrośnie z trudności?
Niektóre trudności mogą zmniejszać się wraz z rozwojem, ale długotrwałe niepowodzenia mogą obniżać samoocenę i motywację dziecka. Jeżeli problem utrzymuje się mimo wsparcia, warto skonsultować się ze specjalistą.
Wsparcie przy trudnościach szkolnych w Brwinowie
Jeżeli trudności szkolne u dziecka utrzymują się, nasilają albo wpływają na jego emocje, samoocenę i codzienne funkcjonowanie, warto przyjrzeć się problemowi wspólnie ze specjalistą.
W Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr 1 w Brwinowie rodzice mogą skonsultować problemy związane z nauką, koncentracją, funkcjonowaniem emocjonalnym i zachowaniem dziecka oraz – w zależności od jego potrzeb – dobrać odpowiednią formę dalszego wsparcia.